De genezingstempel van de zon.
Een meditatie door Joan Hodgson
In de genezingsdiensten van de Lodge heeft White Eagle vaak beschreven hoe patiënten, voordat ze de genezingstempel binnengaan om daar te rusten en nieuwe levenskracht op te doen, door de engelen van genezing worden meegenomen naar het meer van vrede.
Houd dit vredige meer in gedachten en laat je denken en je lichaam tot rust komen. Word je bewust van je vredige ademhaling. Luister naar het ritme van je adem en maak deze geleidelijk aan langzamer en dieper.
We staan aan de oever van een meer dat zo stil is dat we in de weerspiegeling van het licht de kleuren van zacht parelmoer zien spelen in steeds wisselende tinten. Wij zijn niet alleen. Een wezen van licht staat naast ons en wanneer we de adem van God inademen is het alsof we worden gehuld in witte vleugels van vrede. Zachtjes worden we het water van het meer in geleid. Dit gaat zonder enige moeite en is heerlijk verfrissend. We zwemmen in water van verschillende kleuren en worden gebaad in de kleur die onze ziel nodig heeft. Groen om te worden gereinigd, zacht blauw voor vrede en ontspanning, goudgeel voor hoop en vitaliteit, amethist voor hemelse bewustwording. We genieten ervan dat we ons in het water zo licht voelen dat iedere beweging rustig en moeiteloos wordt, alsof we worden voortbewogen door een kracht buiten onszelf, een kracht die vol liefde is en ons draagt en beschermt. We beginnen de betekenis van de woorden 'wij worden gedragen in eeuwige armen' te begrijpen.
Wij kijken naar het oosten en zien dat de lucht roze kleurt van het licht van de opkomende zon en net boven de horizon zien we een prachtige heldere ster die een pad van wit licht over het water werpt. Alles is stil wanneer we ons hart en denken openen voor de schoonheid van de Morgenster, de bode van de nieuwe dag. Naarmate de zon hoger klimt, wordt het licht helderder totdat de Morgenster één schijnt te worden met de glorie van de zon.
Het smalle pad over het water is nu een brede gouden weg geworden.
We merken dat we uit het water worden opgetild en over deze gouden weg lopen die rechtstreeks naar het hart van de zon voert. Diep in ons hart voelen we de aantrekkingskracht van de zon alsof we over we over deze gouden weg, over het onder ons glinsterende water van het meer, worden voortgetrokken.
Wanneer we dichter bij de zon komen, beginnen we de vorm van een ronde tempel te onderscheiden, een tempel die is gebouwd van een substantie die erg veel lijkt op albast, transparant en vol licht. De hoge pilaren reiken naar de hemel. We voelen ons heel klein, maar tegelijkertijd zijn we ons bewust van de beschermende liefde van onze engelmetgezel, die samen met ons de zeven treden van de trap opgaat die naar de ingangboog leiden.
Zijn de pilaren engelen? Of zijn ze van steen? Het is moeilijk te zeggen, want wanneer we deze universele zonnetempel binnengaan, zijn we ons alleen bewust van de eenheid van alle leven, van de oneindige liefde die ieder atoom van het universum doordringt. Op deze golf van liefde en van het bewustzijn van kosmische orde worden we naar het hart van de tempel gevoerd. Overal om ons heen zien we pilaren van licht en wanneer we omhoog kijken naar het koepelvormige dak is het alsof dit wordt gevormd door engelenvleugels. Vanuit het midden van de koepel schijnt het licht van een stralende ster op een eenvoudige witte rustbank.
We zien nu dat we ons temidden van een groot gezelschap van genezers en helpers bevinden, mensen zowel als engelen. Wij zijn in het wit gekleed. Het hele gezelschap wacht in stilte op de komst van de Grote Genezer. Het licht boven ons wordt helderder en intenser. Terwijl alle gezichten naar de ster zijn gericht en iedere ziel in de tempel een straal van licht ontvangt die het hart bezielt en verlicht en liefde en eerbied voor de Schepper opwekt, wordt in het licht langzaam de geliefde gestalte van de Grote Genezer zichtbaar. Hij is stralend, alsof de zon door Hem heen schijnt. Wij worden ons vooral bewust van Zijn prachtige handen en voeten, ook al kunnen we niet duidelijk de omtrekken zien.
Iedere patiënt wordt door engelen op de witte rustbank gelegd. Terwijl de Grote Genezer de ogenschijnlijk slapende gestalte zegent, geeft het hele gezelschap van genezers vanuit hun hart zuivere liefde en licht. Deze prachtige broederschap van genezers in de zonnetempel zijn allen één en worden als het ware een deel van de Christusfiguur wanneer deze iedere patiënt geneest en zegent. Wij beginnen de betekenis van de woorden:'Allen voor één en één voor allen' te begrijpen. Alle liefde en kracht zijn voor enkele minuten - voor eeuwig op die ene patiënt geconcentreerd. Wij staan buiten alle aardse tijd. Wij zijn in het hart van de eeuwige zonnetempel waar allen één zijn.
Dan brengen de engelen, op een teken van de Genezer, de slapende patiënt naar een van de kleine privé-heiligdommen die overal rond dit grote ronde gebouw aanwezig zijn. De buitenzijde, die op een hemelse tuin uitkijkt, is open. Daar rust de patiënt, gehuld in zachte, heldere door engelen gebrachte kleuren, totdat het tijd voor hem of haar is om naar het aardse bewustzijn terug te keren.
Naar deze genezingstempel van de zon brengen de engelen van de dood de zielen voor wie de tijd gekomen is, het aardse leven te verlaten. Ook zij worden vol liefde in de aanwezigheid van de Grote Genezer gebracht en worden dan meegenomen naar een rustig heiligdom om te slapen totdat ze gereed zijn te ontwaken voor het nieuwe leven dat hen wacht. Wanneer ze ontwaken, kijken ze uit op een zonovergoten tuin die hen even lief en vertrouwd is als hun eigen dierbare tuin op aarde en vol verwondering wandelen ze in het zonlicht om hun geliefde familie en vrienden te ontmoeten die hun komst verwachten.
Diep in ons hart zijn we ons bewust van het kosmisch plan dat ieder leven leidt, niet alleen in de fysieke wereld maar ook in de oneindige wereld van de geest, waar alles wordt gekend, voor alles wordt gezorgd door goddelijke liefde. Wijsheid en Kracht - de Grote Lichtende Geest. Ons hart vloeit over van aanbidding en lof en wanneer de genezingssessie ten einde loopt zijn we ons bewust van het lied van de engelen. Het begint zacht en langzaam, een geneurie dat aanzwelt tot een melodie, dan harmonie en dan tot een bijna ongelooflijk koor van lof en dank dat lijkt op te klinken uit ieder hart, waarbij iedere pilaar, ieder atoom waaruit de tempel is opgetrokken, meedoet aan het grote loflied.
Wanneer de melodie weer langzaam wegebt, weten we dat ook wij terug moeten naar ons werk op aarde. Maar laten we eerst nog enkele minuten in de oneindige en eeuwige tuin verblijven en genieten van de schoonheid van de bloemen en de bomen, het lied van de vogels en de warme zon die op ons neerschijnt. Dit is de tuin van hereniging waar we samen kunnen zijn met onze geliefden in de wereld van het licht. De tuin waar we, wanneer ons fysieke lichaam ligt te slapen, heengaan om te worden verkwikt.
Nu moeten we beslist naar het aardse bewustzijn terugkeren. We gaan wat dieper ademhalen en gebruiken nogmaals onze wil van het uiterlijk denken om ons stevig in ons lichaam terug te brengen. We voelen onze voeten, we bewegen onze tenen, strekken onze armen en worden ons weer volkomen bewust van onze fysieke omgeving. Om er zeker van te zijn dat we helemaal terug zijn, verzegelen we in gedachten ons voorhoofd, de keel en ons hart met het kruis van licht in de cirkel van licht.
* * *
Bovenstaande tekst is op de site geplaatst op 6 oktober 2006.
Terug naar de hoofdpagina over meditatie
Terug naar beginpagina